1
بسم اللّه الرحمن الرحيم
الحمد للّه وحده والصلوة على سيد انبيائه و على آله سادة الاوصياء
واللعن على اعدائهم اجمعين[1]
و بعد، پس كلام در وكالت است. و آن عبارت است از: «استنابه در تصرفات قوليّه و فعليّه به عقد مشتمل بر ايجاب و قبول».
و تحقق پيدا مىكند به دو لفظ؛ و به مركب از لفظ و فعل، مثل آنكه توكيل نمايد در معاملهاى پس بدون فصل انجام دهد آن را؛ و به دو فعل، مثل آنكه بدهد متاعى را براى بيع و بگيرد آن را براى همين مطلب و افهام نمايند غرض را به همديگر؛ و هم چنين انشاى توكيل به كتابت و انشاى قبول آن، و به هر چيزى كه دال به مضمونِ ايجاب و قبول باشد، اگر چه غير اولْ داخل در معاطاتِ اين عقد جايز باشد.
و احوط در وكالت عقديّه، اعتبار امور معتبره در عقود است به ترك فصل بين
[1]. 8 / ذى حجة / 1401.