و امام، مخيّر است در حال انتظارِ طايفه دوّم، بين قرائت و انتظار در آن، با مراعات تركِ سكوتِ طويل و تطويل آن؛ و دور نيست [ كه ] اصلح، قرائت باشد در صورت لحوقِ طايفه دوّم به جماعت در آن ركعت.

  افتراق نماز خوف با نماز در حال امن

و افتراق اين نماز از نمازِ در حال امن، در انفراد قهرى يا اختيارى، جوازى يا وجوبىِ طايفه اوّل است؛ و در انتظار امام است براى اتمام طايفه دوّم تا با آنها تشهد و سلام بگويد بنا بر عدم جواز در غير اين نماز، و گذشت آنچه مربوط به آن است و در ائتمام قائم به قاعد است بنا  بر ارتباط منع با مورد، و اظهر عدم ارتباط است.

  كيفيّت نماز خوف در مغرب

و در نماز مغرب مخيّر است امام بين اين كه با فرقه اولى، يك ركعت به جماعت و با فرقه دوّم، دو ركعت به جماعت به جا آورد، يا به عكس. و در ساير وظايف، حكمِ نماز دو ركعتى اجرا مى‌شود.

لازم نيست مساوات بين دو طايفه در عدد، و همچنين تعدّد در هر طايفه لازم نيست؛ پس اگر غرض، حاصل شد به حراست يك نفر، كافى است. و اختلاف بين دو فرقه در وحدت و تعدّد جايز است.

  سهو در نماز خوف

سهوِ در اين نماز در حال جماعت با اشتراك در ركعات، حكم ندارد از حيث شك ؛ و سهوِ موجبِ سجدتين از مأموم، موردِ تحمّل امام نيست و از امام، موردِ متابعت مأموم نيست.

  اخذ سلاح در نماز خوف

اخذ سلاح در حال نماز لازم است، چنانكه در حال حراست، لازم است.