<-> بالنّسبه به مزاحمت فوريّت واجبه در آنها در صورت تقديم يوميّه و تخيير بين آنها و غير، اگر چه توسعه در نماز كسوف، به معنى امكان جمع بين يوميّه و نماز كسوف، در حال تحقّق كسوف است؛ و در غير آن، به معنى جمع بين يوميّه و مرتبه‌اى از مراتب فوريّت لازمه در نماز آيات است، يا فوت مرتبه ديگر اگر مؤخّر شد از يوميّه؛ پس در صورت عدم تضيّقِ يوميّه رأساً لازم است رعايت جميع مراتب فوريّت در آيات. و از آن جمله است «نماز كسوف» بعد از «كسوف» در تقدير فوريّتِ قضا، وگرنه تقديم يوميّه در يك ركعت و تخيير در مازاد با نماز آيات به تفصيل مقدّم در صورت شروع و عدم در نماز كسوف، در احتياط در آنها[ است ].

و در تزاحمِ احتياطها اگر تقديم كرد رعايت احتياط را در يوميّه و بعداً غير را به قصد امر فعلى به جا آورد، منتهى به برائت ذمّه از هر دو به حسب وضع خواهد بود.

  تزاحم نماز آيات با سعى براى وقوف عرفات

و در تزاحم بين نماز كسوف و آيات و بين سعى براى وقوفِ لازم در «عرفات» يا «مشعر»، احوط تقديم وقوف است حتى در غير مسمّى از مقدار واجب از آنها در صورت عدم امكان جمع اگر چه به نماز در حال مشى و ركوب باشد. و اظهر عدم فرق بين غير موقّت يقينى ـ مثل «زلزله» ـ و «كسوفين» است در آنچه ذكر شد در مزاحمت با وقوف واجب.

  بعضى ديگر از موارد تزاحم

و اگر تعارضِ بين آيات كه نماز آنها واجب است، يا بين نماز آيات و مثل نافله منذوره است، پس با عدم تضيّقِ غيرِ نماز آيات، فوراً نماز آيات را به جا مى‌آورد، و با تعدّد، احوط تقديم نماز به سبب سابق است؛ و با تضيّق، تقديم مضيّق مى‌نمايد، و قطع و <->