<-> باشد با اتيان به سجود سهو بعد از نماز.

و ممكن است در بعض صور، تصحيح شود با عدول مثل شروع در لاحقه قبل از اتمام سابقه كه بعد از تذكّرِ عدول به سابقه در محلّ، عدول مى‌نمايد و اتمام مى‌نمايد با سجود سهو براى زيادتى‌ها، مثل تشهد و سلام تكبير لاحقه، لكن احتياط در اعاده سابقه ترك نشود.

و همچنين اگر سهو از تسليم نمود پس با عدم منافى به جا مى‌آورد؛ و با وجود منافىِ مطلق، اعاده مى‌نمايد نماز را؛ و با وجود منافىِ عمدى مثل كلام، تسليم را به جا مى‌آورد و بعد سجده سهو به جا مى‌آورد.

  علم به ترك دو سجده

و اگر بداند كه دو سجده را ترك كرده و نداند كه از يك ركعت ترك شده و محلّ تدارك هيچ‌كدام باقى نباشد، اظهر صحّت نماز با احتياط به قضاى دو سجده و سجود سهو است؛ و اگر بعد از نماز علم به ترك دو سجده سهواً در دو ركعت پيدا كرد، نماز محكوم به صحّت است و قضاى دو سجده و دو سجده سهو به جا مى‌آورد؛ و اگر در اثناى مردّد شود بين دو ركعتى كه محلّ تدارك در هيچ كدام باقى نمانده يا براى يكى باقى مانده، اظهر وجوب سجده واحده است در آن كه محلّش باقى است و قضاى سجده ديگر و سجده سهو براى او را بعد از نماز به جا مى‌آورد.

  اخلال به غير واجب ركنى

اگر اخلال به غير واجب ركنى كرد پس اگر نسيان قرائت تماماً يا بعضاً، يا نسيان اِعراب، يا ترتيب آيات تا وقت ركوع، يا وصف جهر و اخفات در مواضع آنها، يا تسبيح در اخيرتين تا ركوع، يا ذكر ركوع يا سجود، يا طمأنينه در حال ذكر تا فوت <->