<-> اگر چه مغيّر معنى نباشد، به خلاف اغلاطى كه محقِّق لغت است، مثل تغييرات قبايل عرب عربيّت اصليّه را كه اظهر عدم ابطال آن است در غير قرائت واجبه و اذكار واجبه كه عربيّتِ صحيحه مطلقه، در آنها مراعات مى‌شود در حال عمد و اختيار.

و در اغلاط اتفاقيّه، قول به صحّت دعا و عدم ابطال و عدم اجزاى از قنوت، محلّ تأمّل است در حال عمد؛ بلكه احوط، ترك دعاى ملحون است به لغت دعاكننده در قنوت و غير آن؛ و بر تقدير صحّت، اجزاى از قنوت، محتمل است.

  تعدّد قنوت در نماز جمعه اصالةً

و در نماز جمعه، دو قنوت مستحبّ است، اوّل: در ركعت اوّل بعد از قرائت قبل از ركوع، دوّم: در ركعت دوّم بعد از ركوع؛ و تعدّد قنوت بالاصاله در يوميّه نيست، بلى مأموم براى متابعت امام، زياد مى‌نمايد قنوت را يك دفعه يا دو دفعه، و قنوت متابعتى كافى از قنوت اصالتى نيست.

  حكم فراموشى قنوت

و اگر فراموش كرد قنوت را قبل از ركوع ركعت دوّم در ساير نمازهاى يوميّه، مستحبّ است به جا آورد آن را بعد از ركوع ركعت دوّم؛ و اگر بعد از فوتِ محلِّ مذكور متذكّر شد چه قبل از فراغ، چه بعد از فراغ، مستحبّ است به جا آورد آن را بعد از تذكّر و استقبالِ قبله؛ و محتمل است كه اگر متذكّر بشود بعد از ركوع، بتواند تأخير بيندازد براى بعد از فراغ از نماز كه با نيّت تدارك به جا آورده شود به نحو استحباب، واللّه‌ العالم.

  بعضى از مستحبّات نماز و قنوت

و مستحبّ است شُغل نظر ـ با دو چشم اگر بينا باشد، يا يكى اگر فقط آن [ يكى  ]بينا <->