است بگويد و در ميان آنها چهار دعا[1] بخواند:

أوّل: «شهادتين». دوّم: «صلوات بر پيغمبر ـ صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله‌وسلّم ـ و آل آن جناب ـ عليهم‌السلام ـ». سوّم: «دعا از براى مؤمنين».[2] چهارم: [ دعا ] از براى ميّت.

پس [ اگر ] بعد از تكبير اوّل بگويد: «أَشْهَدُ أَنْ لا إِلهَ إِلاَّ اللّه‌، وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمّداً رَسُولُ اللّه‌» و بعد از تكبير دوم بگويد: «أَللّهُمَّ صلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمّد» و بعد از تكبير سوم: «أَللّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنينَ وَالْمُؤْمِنات»، و بعد از تكبير چهارم: «أَللّهُمَّ اغْفِرْ لِهذَا الْمَيّت» و بعد از آن، تكبيرِ پنجم را بگويد، كفايت مى‌كند.

لكن اينها در وقتى است كه ميّت، شيعه اثنى عشرى باشد، پس اگر طفل باشد چه نماز بر او واجب باشد چه نباشد، بعد از تكبير چهارم بگويد: «اَللّهُمَّ اجْعَلْه لاَبَويْهِ وَ لَنا سَلَفاً و فَرَطاً و أَجراً» اگر پدر و مادر طفل هر دو مؤمن باشند، و اگر يكى از ايشان كافر يا نحو آن باشد، دعا را به مؤمن تنها نمايد.

  واجبات و شرايط نماز ميت

و واجب است در آن،[3] نيّت و قيام و رو به قبله نمودن[4] با امكان، و گذاردن سر ميّت را به طرف

<-> آخر، دعا بر او مى‌نمايد و براى مؤمنين بنا  بر احوط، و تكبير اوّل بايد با نيّت قربت به نحو معتبر در عبادات و تعيين ميّت اگر چه اجمالى باشد، واقع شود.

[1] . و بر سنخ ادعيه مذكوره، به ترتيب مذكور، محافظت نمايد بنا  بر احوط. و امّا خصوص الفاظ مذكوره، تعيّن ندارد بنا  بر اظهر، بلكه كافى است مُؤدّى معنى مذكور اگر چه با تغيير الفاظ خاصّه باشد.

[2] . و مؤمنات.

[3] . بنا  بر احوط در مجموع آنچه ذكر مى‌شود؛ و لازِم اعتبارِ قيام، عدم اكتفا به نماز عاجز از قيام است با وجود متمكّن از آن.

[4] . يعنى روى نمازگزار [ و ] در صورت عدم امكان، رعايت اقربيّت به استقبال بشود هر چه ممكن شد بنا  بر احوط.