استحاضه به هم رسيده، چيزى بر او نيست.

و زنى كه تاريخ ولادتش معلوم نباشد، خونى بيايد از او، و يقين دارد كه از حيض است با شك در بلوغ، حكم به سبق بلوغ مى‌شود، اگر چه بعد از امكانِ يقينِ به حيض بودن واقعاً نه شرعاً، حكم به سبق بلوغ بى‌وجه[1] است.

و اما خون بعد از بلوغِ به حدّ يأس، محكوم به استحاضه است، مادامى كه علم[2] به خلاف استحاضه به هم نرسد و اين در صورتى است كه يقين كند به يأس.

واگر شك داشته باشد در بلوغِ به حدِّ يأس و خونى ببيند، محكوم به حيض است با امكان.

  سن يائسگى

س . سن يأس حدّش تا چه زمان است؟

ج . حد يأس در «قرشيّه»، تمام شدن شصت سال قمرى شرعى است از هنگام ولادت؛ و قرشىّ كسى است كه نسبت او به «نضر بن كنانه» برسد و از طرف پدر و مادر يا از طرف پدر به تنهايى باشد؛ و امّا از طرف مادر به تنهايى، كفايت نمى‌كند و از قرشيّه در اين‌ازمنه غير زنان هاشميّه كسى معروف نيست، بلى قبيله‌اى كه منسوب به قريش باشند اگر معلوم شود انتساب ايشان به «نضر بن كنانه»، در وجه تسميه نيز همين حال را دارند.

و امّا غير قرشيّه، پس حد يأس در حق او، تمام شدن پنجاه سال قمرىِ شرعى است، خواه كنيز باشد يا آزاد.

[1] . گذشت وجه در آن.

[2] . يا آنكه شك نمايد و اماره معتبره نباشد.