هفتم: غسل روز «مباهله» و آن بيست و چهارم ماه ذى‌الحجّه است.

هشتم: غسل روز «مبعث» و آن بيست و هفتم ماه رجب است.

نهم: غسل روز مولود حضرت پيامبر ـ صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله‌وسلّم ـ و آن، هفدهم ربيع الاول است بنا بر مشهور.

دهم: غسل عيد «نوروز» است.

يازدهم: غسل در ماه رجب و آن اول ماه و نيمه و آخر ماه و در شب هر يك از اينها است.

دوازدهم: غسل شب نيمه شعبان.

سيزدهم: غسلِ در ماه مبارك رمضان، در اوّل ماه است و در شبهاى طاق از آن؛ و مؤكّد است در شبهاى قدر و شب نيمه و شب هفدهم و بيست و پنجم و بيست و هفتم و بيست و نهم.

و ظاهر اين است كه در هر شبى از شبهاى دهه آخر، مستحبّ باشد. هم‌چنان كه ظاهر اين است كه در شب بيست و سوّم اگر در اوّل شب، غسلِ آن را به جا آورد، مستحب است كه در آخر شب، غسل ديگر به جا آورد.

چهاردهم: غسل شب عيد فطر.

و از براى اغسال مذكوره، در اوقات مزبوره، وقت معيّنى نيست، اگر چه بهتر آن است كه در اوّل وقتِ آن به جا آورد و حدث اصغر يا اكبر ناقض هيچ يك از آنها نيست، يعنى موجب اعاده آن در وقت نيست.

غسل‌هاى مستحب مكانى

قسم دوّم: غسلى است كه تعلّق به مكان دارد؛ و آنها در چند جا است:

اول: به جهت داخل شدن به مكه مكرمه.

دوّم: به جهت داخل شدن در خانه كعبه معظمه.

سوّم: به جهت داخل شدن مسجدالحرام.

چهارم: به جهت داخل شدن مدينه مشرفه.