دوّم: «نماز» مطلقا، خواه واجب و خواه مستحبِّ اصلى باشد، يا نماز احتياط. و در حكم آن است اجزاى فراموش شده در نماز، و سجود سهو بنا بر احتياط؛ امّا در نماز ميت و سجده‌هاى قرآنيّه؛ طهارت لازم نيست.

سوّم: «روزه واجب» و تفصيل آن، در صوم مى‌آيد.

چهارم: «مسّ اسماء اللّه‌»؛[1] و اقوى عدم حرمت مسّ لفظ جلاله است كه جزء اسمى شده باشد مثل «عبداللّه‌» اگر چه احوط است؛[2] و فرقى نيست در اسما ميان لفظ اللّه‌ و غير آن بنا بر اقوى. و احوط ترك مسّ نمودن اسماى انبيا و ائمّه هدى ـ عليهم‌السلام ـ و حضرت زهرا ـ عليهاالسلام ـ است؛ و احوط ترك مسّ اسماى ملائكه است، نيز هرگاه به قصد نفوس مقدسه ايشان نوشته شده باشد.

پنجم: درنگ كردن[3] در مساجد مسلمين، خواه جنابت، پيش از دخول در مسجد باشد و خواه بعد از دخول در آن، خواه به سبب احتلام باشد يا غير آن؛ پس بهرحال واجب است بر جنب، بيرون رفتن از آن؛ بلى جايز است بر جنب عبور نمودن از مساجد، به اين معنى كه از طرفى داخل شود و از طرف ديگر بيرون رود، يا آن كه داخل شود براى برداشتن چيزى از آن جا، مگر مسجدالحرام و مسجد رسول‌اللّه‌ .[4]

  نحوه خروج جُنُب از مسجدالحرام و مسجد النبى ـ صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله‌وسلّم ـ

و كسى كه در اين دو مسجد جنب شود يا داخل شود در آن با جنابت عمداً يا سهواً، واجب است تيمّم نمايد به جهت بيرون آمدن از آنها؛ و هرگاه زمانِ بيرون رفتن، كمتر

[1] . و همچنين مسّ كتابت قرآن به نحوى كه در وضو مذكور شد.

[2] . اين احتياط ترك نشود؛ و همچنين در مضافِ به ساير اسما كه مسّ آنها ممنوع است يا مشتمل بر آنها، يعنى در خصوص مَسّ اسماى ممنوعه.

[3] . همچنين راه رفتن در جوانب مسجد بنا بر احوط.

[4] . كه جايز نيست عبور از آنها؛ و همچنين دخول براى برداشتن چيزى از آنها بنا  بر احوط.