1
آنچه اهلى است از انعام ، از قبيل شتر و گاو و گاوميش و گوسفند و بز ، جميع اصناف آنها حلال گوشت مىباشند . و مكروه است اسب و قاطر و الاغ ، و دور نيست به ترتيب مذكور از خفت كراهت به شدت آن برود ، و در مرتبه كراهت قاطر نسبت به طرفين آن در ذكر تأمّل است .
و وحشى از محلّلات مذكوره در حكم اهلى آنها مىباشند ؛ و ظاهر، ثبوت مرتبهاى از كراهت در گوشت گاو و چربى آن است ، چه اهلى باشد يا وحشى ، از گاو و گاوميش كه جاموس ناميده مىشود .
1. حرام مىشود به سبب عروض جَلَل، حيوان حلال گوشت ؛ و «جلل» عبارت است از تغذّى به عذره انسان به اختصاص ( در مقابل خلط و مزج ) ؛ و در صورتِ خلط، دور نيست كراهت اكل لحم ، و شايد كراهت در آكل سائر نجاسات به اختصاص غير عذره انسان ثابت باشد .
و مرجع در جلاّل بودن ، صدق عرفى آن و آكل عذره است يعنى معتاد به آن .