به حيوانى و ازهاق روحش نمود ، كه بر حسب قاعده به غير مقصود در جهت مقصوده اصابت كرده ، حلال نمى‌شود ، اگر مورد اتفاق معتبر بر حليت نباشد ، به واسطه عدم اختصاص در استناد به رمى .

 ☐ اعتبار اسلام در مرسل، نه در معلِّم

3. اعتبار به اسلام مُرسِل است نه معلِّم مالك ، پس با تعليم وثنى و مجوسى و ذمى حلال است اگر مرسِل، مسلم است ، و با تعليم و مالكيّت مسلم، حلال نيست اگر مرسل، وَثَنى و مثل او است .

 ☐ اعتبار و عدم اعتبار تعيين در صيد و اعتبار اختياريّت

4. اگر مسلمان با تسميه ارسال كرد براى صيد معيّنى يا رمى كرد صيد معينى را، پس اصطياد كرد يا اصابت كرد غير معين را ، حلال است در صورتى كه قصد او منحلّ به دو مقصود بوده باشد ، و گرنه خالى از اشكال نيست ؛ و قصد جنس صيد لازم است در مقابل عدم قصد اصطياد اگر تسميه در حال رمى و ارسال بوده باشد ؛ و قصد اصطياد لازم ، اعم است از علم به وجود صيدى كه ممكن است با آن ارسال يا رمى اصطياد شود يا ظنّ يا احتمال اگر مصادف واقع شد و تسميه در حال رمى يا ارسال نموده بوده است ؛ و هم چنين اگر قصد صيدى كردند و به ديگرى اصابت نمود با محفوظيت قصد جنس و تحليل در قصد چنانچه گذشت ، و اختياريّت رمى در مقابل مثل رها شدن از دست و اصابت كردن لازم است .

 ☐ الحاق حيوان متعذر الذبح به وحشى

5 . و فرقى بين حيوان حلال گوشت وحشى اصلاً، يا آنچه مثل آن است نيست ؛ پس اگر حيوانى غير وحشى متعذر شد ذبح يا نحر آن و دفاع از اخذ و ذبح يا نحر خودش نمود و مستوحش شد ، يا در چاهى افتاد كه متعذر شد اخراج و ذبح آن ، كافى است قتل آن به سبب آلتى كه وحشى با آن آلت، اصطياد مى‌شود يا با ارسال