تالیف: حضرت آیتالله بهجت 
سال چاپ: 1392 
موضوع: کتاب فقهی ـ تخصصی 
تعداد صفحات: 
کتاب
ها
/
جامع المسائل - جلد چهارم
بازدید :
23
1
عهد كه صيغه آن «عاهدتُ اللّه أن أفعل أو أترك كذا» يا «علىّ عهد اللّه أن أفعل كذا أو أترك كذا» به طور اطلاق تبرّعى يا مثل آن يا تعليق بر شرط در مقام شكر يا زجر يا غير اينها است ، در لحوق آن ـ در شرائط و كفّاره ـ به يمين يا نذر، خلاف است . و احوط در هرشرط و حكمى، رعايت احوط الاحتمالين است به اينكه : در متساوى الطرفين واقع نكند ، [ و ] اگر كرد، معامله منعقد نمايد ( به خلاف مرجوح ، و ترك مندوب يا واجب ، يا فعل مكروه يا حرام ) ؛ و هم چنين رعايت اذن والد و سيّد و زوج نمايد ، و اگر بدون آن عهد نمايد، معامله انعقاد نمايد .
پس در هرموردى كه نذر و يمين ، هر دو منعقد مىشوند عهد منعقد مىشود ، و در موردى كه هيچ كدام منعقد نمىشوند، عهد منعقد نمىشود ؛ و در مورد افتراق نذر و يمين، احتياط ترك نشود .
و در صورت تجدّد اولويّت در خلاف عهد ، مىتواند مرتكب شود و حنث نيست بنا بر اظهر .
