1
و مسافرت عذريه، قطع تتابع مشروط نمىكند حتى در نذر سال غير معيّن ؛ و هم چنين نذر ماه غير معين ، به مثل حيض و نفاس قطع تتابع مشروط نمىكند ، بلكه تتميم مىنمايد با مقدار فائت به عذر . و در نذر معين، هم چنين است در صورت عدم فهم استثنا و احاله به صدق عرفى بنا بر احوط . و جارى است احتمال كفايت مجاوزت از نصف در حفظ تتابع در ماه ، در نذر ماه مشروط به تتابع حتى در نذر ماه غير معين مگر با قصد مخالف چنانچه اشاره به آن شد و موافق با منسوب به شيخ الطائفه ـ قدسسره ـاست .
7. اگر نذر صوم يك ماه پى در پى كرد بايد مقدمةً رعايت نمايد رسيدن ماهى را كه در آن تتابع، ممكن باشد و اقل آن در نصف اول ماه، تتابع حقيقى محفوظ باشد ، پس شروع در ذى الحجه ننمايد ، به واسطه فصل عيد ( و ايام تشريق در منى ) .
8 . و متبوع ( در فروع نذر ، از مذكورات و غير آنها ) با تعيّن در قصد و معلوميت آن در شخص هرنذر با ملاحظه التفات ناذر و عدم التفات او ، همان مقصود او است ؛ و با عدم تعيّن يا عدم معلوميت خصوصيّت قصد ، مستظهر از كلام با قرينه يا عدم آن است .
9. مذكور شد صحّت نذر واجب ، پس نذر صوم رمضان و يمين بر آن و ترامى نذر به تعدّد مفطرات و نحو اينها از مؤكّدات فعل واجب و زواجر ترك آن ، منعقد مىشود ؛ و دخول صوم رمضان در نذر صوم سال به همين جهت اختيار شد ، در صورت عدم قصد مخالف ؛ و با حنث نذر و يمين ، كفارههاى متعدّد ثابت مىشود .