فصل سوّم

احكام نذر

 ☐ نذر صوم يك سال معين

1. اگر نذر كرد صوم اين سال معين را ، لازم [ است ] صوم جميع ايام آن غير عيدين و ايام التشريق براى كسى كه در منى باشد براى مناسك يا مطلقا كه در آن خلاف است ؛ و اين ايام، روزه و قضاى روزه ندارند براى خروج از نذر ؛ و در غير منى، روزه ايام تشريق لازم است .

و اگر عمدا با اختيار افطار كرد در بعض ايام ، قضاى خصوص ايام افطار بعد از اتمام لازم است ؛ و بقيه سال را روزه مى‌گيرد اگر شرط تتابع نكرده باشد بلكه تتابع مفروض در ايام يك سال باشد ؛ و اگر شرط تتابع كرد، آيا استيناف لازم است، يا اكتفاى به بنا و اتمام و قضا مى‌نمايد، يا آنكه فرق است بين تجاوز نصف و عدم آن و بنا در صورت اول است ؟ خلاف است ، اقرب قول دوم است كه موافق «قواعد» است ، و بعد از آن تفصيل كه موافق «مبسوط» است ، و مختار ايشان ناشى از قياس نيست، بلكه از الغاى خصوصيّت ماه در سال است عرفا .

و اقرب در رمضان، دخول در نذر است؛ پس در افطار عمدى آن ، دو كفاره است .

و اما افطار عذرى مثل حيض و نفاس، پس اظهر خروج آنها از نذر است، پس