1
و امّا نذر براى صاحبان مشاهد مقدّسه ، پس به حسب قصد ناذر، متعيّن مىشود ، و اگر مطلق بود در برّيات مضافه به ايشان صرف مىشود ، و دور نيست جواز صرف در مطلق برّيات و اهداء ثواب آنها به ارواح مقدسه ايشان .
اگر نذر كرد نحر هدى يا ذبح آن را در خصوص مكه يا منى يا موضع ديگر، اگرچه از مشاهد معظمه نباشد متعين مىشود ؛ و تفرقه و تصدّق در خصوص محل ذبح يا نحر لازم نيست مگر با قصد ناذر يا قرينه بر خصوصيّت با اطلاق ناذر در قصد .
اگر نذر هدى «بدنه» كرد، لازم مىشود هدى ماده از شتر ، مگر آنكه ناذر، قصد خلاف كند به تخيل حقيقت يا تجوز در گاو و گوسفند .
قصد ناذر يا قرينه ، در اعتبار خصوصيّات، متّبع است ، و با عدم آنها و احاله بر اطلاق، احوط اعتبار شروط اضحيه است در هدى منذور، چنانكه گذشت .
اگر به سبب نذر، واجب شد بدنه و نتوانست عمل نمايد ، يك گاو لازم است ؛ و اگر از آن هم عاجز بود هفت گوسفند لازم است ؛ و اگر اقلّ از هفت ميسور شد، لازم است آنچه ميسور است .
اگر نذر كرد زيارت نبى اكرم 6 يا يكى از ائمه : يا يكى از منسوبين به عترت طاهره را يا يكى از نواب خصوصى يا عمومى ايشان را يا يكى از علماى مذهب حق ايشان را ، منعقد مىشود و لازم مىشود حضور در نزد قبور مطهره معهوده .
و نذر زيارت بقية اللّه ـ عجّلاللّهفرجه ـ مختص به مكانى نيست مگر با قصد ناذر،