1
1. اگر گفت : «بيع يا هبه مىكنم» در حلف ، اظهر عدم حنث به مجرّد ايجاب است مگر با تعقّب به قبول ، مگر با قرينه يا قصد حالف .
و در وصيّت، محتمل است كفايت ايجاب موصى ، و اظهر اناطه به قبول است اگر چه بعد از موت باشد .
2. هر عقدى در حلف واقع شد ، به فاسد آن حنث واقع نمىشود ، مگر با قرينه يا قصد حالف .
3. اگر حلف بر هبه واقع بود، شامل هديّه و نحله و عطيّه مىشود ؛ و اظهر عدم شمول به وقف و عُمرى و زكوة واجبه و مندوبه و صدقات واجبه مثل كفارات و مندوبه است ، مگر با قرينه يا قصد عموم .
4. با قرينه بر عموم يا خصوص آنچه مورد حلف به غير مباشرت يا به مباشرت [ است ، ] عمل به آن مىشود ؛ و با نيّت ، حكم واقعى مطابق آن است .
و اگر نيّت، معلوم نشد يا متعلّق به مفاد لفظ بود و قرينه تعيين نكرد ، حتى خصوصيّات فعل ( مثل حلف بر بناء از بنّاء و از غير او ، و بر استحمام ، و اكل طعام خاص و شرب آب مخصوص ، و تكلّم يا عدم آن با زوجه در وقت خاص ، و صناعات خاصه از اهل و غير اهل ، و حلف سلطان به امورى كه غالب، تسبيب او است و به امورى كه غالب، مباشرت او است ) اظهر در عبادات، مباشرت ، و در