1
محقّق مىشود جعاله به التزام انشائى به عوض بر عمل محلّل عقلايى با دالّ بر آن از صيغ ، به نحوى كه جارى مجراى اجارة در عمل مجهول يا بدون تعيين مدت و نحو آن باشد .
و دلالت لفظ يا فعل بر اذن در عمل به عوض ، كافى است در احكام و لزوم عوض ؛ و فرقى بين مقيّد به زمان مخصوص يا مكان مخصوص و غير آن در لزوم و حكم بر طبق جَعل نيست ؛ و بين تعليق عوض بر عمل به مثل «من رد ضالّتى فله كذا» يا «ان رددت ضالّتى فلك كذا» فرق نيست .
آيا معتبر است در جعاله، «قبول» اگر چه به فعل باشد ـ مثل عقود جائزه ـ يا نه ؟ اظهر عدم اعتبار است ؛ پس در صورتى كه عمل را نه به قصد تبرّع و نه به قصد عوض به جا آورده و مستحق اجرت آن نباشد يا آنكه اجرت كمتر از جُعل مقرر باشد، مستحق تمام جُعل است ، مثل صورتى كه به صورت معاقده با ايجاب و
[1]. 9 / صفر الخير / 1400.