1
و بايد نطق به شهادت به نحو مذكور بشود ، و مواظبت بر هريك از لعن و غضب در محل خود بشود، يعنى متأخّر از شهادت باشند ؛ و تبديل به مرادف در عربيّت نشود ؛ و حذف لام تأكيد ننمايد ؛ و حرف جر را تبديل ننمايد ؛ و مرد تقديم نمايد شهادت و لعن خود را ؛ و زن تأخير نمايد شهادت خود را ؛ و هر كدام از آنها تعيين طرف با اشاره يا توصيف نمايد ؛ و با تمكّن ، به لفظ عربى غير ملحون ادا نمايد ؛ و با عجز ، به هر لغتى كه مقدور ايشان است يعنى مفهم هر دو است .
و تقديم عربى غير ملحون اگر لغت متلاعنين باشد محتمل و هر چه مخالفت فهم به لغت حاكم نمايد دو مترجم عدل شهادت بدهند .
و موالات بين كلمات لازم است ؛ و هر دو از اول تا آخر قائم باشند ، و اداى شهادات از هر دو بعد از القاى حاكم باشد ، و اگر مبادرت كرد اعاده نمايد بعدِ إحلاف حاكم . و مبناى بعضى از تخصيصات متقدّمه ، موافقت با احتياط و اصل است .
مستحب است كه حاكم مستدبر قبله بنشيند ، و مرد در طرف راست حاكم ، و زن در طرف چپ حاكم و مرد بايستد . و مستحب است حضور جماعتى براى استماع لعان تا بدانند ترتّب احكام را در موارد خاصّه .
و مستحب است براى حاكم ، وعظ متلاعنين بعد از شهادات و قبل از لعن و غضب ، و تذكير ايشان به اشدّيت عذاب آخرت از عذاب دنيا ، و قرائت آيه شريفه «إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَـنِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً» .
و دور نيست استحباب تغليظ در ايقاع لعان ، به اختيار امكنه مقدسه معروفه در