س . هرگاه انگور را در ميان سركه شيره گذارند و بجوش نيايد، چه صورت دارد؟

ج . باكى ندارد.

س . هرگاه انگور را سركه بگذارند و در ميان آن، اشيايى مثلِ به يا سيب يا خيار يا كدو و مانند اينها بگذارند و بجوش بيايد و بعد برگردد سركه شود، چه صورت دارد؟

ج . اگر به عنوان علاج است كه سركه شود، پاك است؛ و اگر به عنوان علاج نباشد، احوط اجتناب است على القول بنجاسة العصير.[1]

س . [ اگر ] خُمره‌اى كه روغن پس بدهد، در ميان آن، انگور يا خرما را، سركه بگذارند، بعد از سركه شدن، روغن در بالاى سركه ديده شود، پس در اين صورت آيا آن سركه پاك است يا نه؟

ج . پاك و حلال است اگر جسميّتى نداشته باشد عرفاً.

فروع

س . هرگاه مرغى منقارش را به نجاست زد، بعد از زوال عين، پاك است يا نه؟

ج . بلى بعد از زوال عين، پاك است.

س . به آبِ نجس شده، زراعت و درخت را آبيارى كنند كه آب متنجّس به عروق آنها داخل شود، آيا پاك خواهد بود آن زراعت و آن درخت يا نه، و آبى كه از آن بيرون مى‌آيد پاك است يا نه؟

ج . بلى پاك است.

س . هرگاه زير ناخن، چرك باشد و دست، نجس شود، يا آن كه زير چرك قبل از آن چرك، نجس بوده است، پس آن چرك به آب قليل يا كثير به تبعيّتِ دست، پاك مى‌شود يا نه؟

ج . در صورت اُولى اگر از متعارف نگذشته[2] باشد، پاك مى‌شود؛ و در صورت ثانيه،

[1] . گذشت كه اظهر تبعيت است در طهارت بنا بر اقوى از نجاست عصير مطلقا.

[2] . با تطهير آنچه در ظاهر است يا ازاله آن اگر چه از متعارف خارج باشد از حيث طهارت از خبث.