تالیف: حضرت آیتالله بهجت 
سال چاپ: 1392 
موضوع: کتاب فقهی ـ تخصصی 
تعداد صفحات: 
کتاب
ها
/
جامع المسائل - جلد چهارم
بازدید :
1
1
متصل به ولادت، يا خروج قرء سابق بر ولادت از عده، تأمل است.
اگر بعد از طلاق اولى دو قرء گذشت، پس از آن وطى به شبهه محقّق شد و حملى حاصل نشد، اكمال مىنمايد عده اولى را به اقراء؛ پس از آن اگر خون، سه ماه منقطع شد، عده دومى به سه ماه مىشود. و اگر در نوبت عده دومى يائسه شد، عده براى دومى ندارد اگر چه در اثناى عده اولى يائسه نبوده بنابر اظهر.
و زمان شبهه آيا از زمان عده اولى محسوب مىشود و فراش نيست، يا آنكه اكمال عده بعد از ظهور حال مىشود، يا فرق است بين وطى و غير آن از زمان عقد پس وطى فراش دوّم است نه عقد فاسد ؟ احتمالاتى است.
اگر امارهاى بر انتفاى حمل از اوّل و دوّم بود ـ مثل اينكه ولادت در اكثر از بالاترين مدت حمل از وطى اوّل و پايين ترين مدت حمل از وطى دوّم بود ـ زمان حمل از دو عده خارج است، بلكه عده اوّل را بعد از وضع حمل اتمام مىنمايد، پس از آن ابتداى به عده دومى مىنمايد.
و حكم زنا به سبب حمل مرتّب نمىشود؛ و با احتمال لحوق به هر يك از اوّل و دوّم آيا با قرعه تعيين مىشود، يا آنكه دومى اولى است، يا آنكه تعبّد شرعى به نفى از هر دو است پس احتمال ملغى است ؟ احتمالاتى است.
مسأله 5 . زوجه حاضر، از حين طلاق و وفات، عده مىگيرد؛ و هم چنين زوجه غايب، از حين وقوع طلاق كه ثابت باشد، عده مىگيرد؛ و اگر غايب وفات كرد، مبدأ اعتداد از وقت بلوغ خبر وفات است.
و اظهر عدم لحوق محبوس و مريض و نحو اينها (كه بلوغ خبر به سببى غير غيبت منتفى است) به غايب [است]، بلكه حكم اعتداد حاضر را دارند. و هم چنين
