1
مسأله 1. جايز نيست براى كسى كه به طلاق رجعى طلاق بدهد زوجه را، كه او را از خانه زوج اخراج نمايد مگر به سبب فاحشه. و اظهر جواز خروج با اذن شوهر، و در واجبات، مثل حج، واجب است، و از اين قبيل است اخراج براى اقامه حد.
و از فاحشه است، ايذاى اهل شوهر، مگر آنكه ايذاى اهل بدون مساكنه در يك منزل باشد كه اخراج در اين صورت، مفيد و جايز نيست.
و با اضطرار و احتياج مىتواند خارج شود به مقدار دفع ضرورت؛ و احوط اختيار خروج بعد از نصف شب و عود قبل از فجر است مگر آنكه ضرورت در غير اين وقت دفع شود.
و در صورت جواز خروج، لازم است بنابر اظهر اعاده او به منزل اعتداد و طلاق، مگر در خروج به سبب ايذا.
و براى حج مندوب خارج نمىشود بدون اذن زوج؛ به خلاف حج واجب كه ضرورى دينى است، مگر آنكه واجب موسع باشد كه با اذن ممكن است تخصيص آن به سالى.
و ضرورات ديگر چه مربوط به مال يا نفس يا عرض باشد، بدون اذن، دفع به خروج مىشوند، مثل اينكه خانه مخوف باشد از لصّ يا غير آن، يا آنكه در بين