1
اگر در سفر ازدواج جديدى كرد، مخصوص مىنمايد جديده را به ايام زفاف، بعد از آن بين همه زنها قسمت را رعايت مىنمايد.
8 . و قسمت براى امه مزوّجه، متوقف به اذن مالك نيست. و وجوب قسمت براى امه مزوجه در سفر، مثل وجوب آن در حضر است كه در صورت تسليم مولى در نهار و وجوب نفقه ثابت است؛ و در غير اين صورت محل تأمل است، و احوط قسم است اگر معارض به احتياط ديگر نباشد.
9. مستحب است تسويه بين زنها در آنچه واجب نيست تفضيل، از قبيل جماع و اطلاق وجه؛ و مستحب است كَون با صاحبه شب در صبح آن شب، چنانچه گذشت؛ و اينكه اذن دهد به زن براى حضور موت پدر ومادر خودش؛ و مىتواند منع از عيادت آنها نمايد و از خروج از منزل مگر براى واجبى بر زن.
10. قسم حق زوجه هست مطلقا بنابر وجوب مطلق، و بعد از شروع بنابر وجوب بعد از شروع. و اما حق زوج عام است و مختص به زمانى نيست، و در زمان مخصوص، غير صاحبه نوبت بر او حق ندارد، پس اگر زوجه اذن داد در ترك اداى حق، زوج حق او باقى است و ساقط نمىشود. و مىتواند حق خود را به زوج يا به يكى از زنهاى ديگر ببخشد با رضاى زوج و موهوبه بنابر احوط. و مرجع هبه به زوج، به اسقاط حق است؛ و هبه به غير زوج، رضاى به ترك خاص است و ساير احكام هبه مرتّب نيست.
پس اگر هبه به زوج كرد، اختيار آن شب با زوج است؛ و اگر هبه به ساير زنها نمود، توزيع مىشود بر آنها؛ و اگر به زن مخصوص هبه نمود، اختصاص داده